2018, ജൂൺ 4, തിങ്കളാഴ്‌ച

ഗോപാലകൃഷ്ണന്റെ ആദ്യത്തെ കേസ്


കുറെ വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷമാണ് ഞാൻ ഗോപാലകൃഷ്ണനെ കാണുന്നത് . ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ചു പഠിച്ചതാണ് പ്രീഡിഗ്രിവരെ .  ഞാൻ    കണക്കിലും , അവൻ ചരിത്രത്തിലും ബിരുദം എടുത്തു . ഞാൻ  ഒരു അധ്യാപകനായി . പിന്നെ എപ്പോഴോ അറിഞ്ഞു അവൻ ഒരു വക്കീൽ ആയി എന്ന്.  വർഷങ്ങൾ ഏറെ കഴിഞ്ഞ ഒരു ദിനം ഞാൻ അവനെ വീണ്ടും കണ്ടു.  എറണാകുളത്തു കുടുംബ സംബന്ധമായ ഒരു കേസിനോട് അനുബന്ധിച്ചു കൊടതിയിൽ  കയറി ഇറങ്ങേണ്ട ആവശ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു . കോടതിക്കു സമീപമുള്ള പെട്ടി കടയിൽ നിന്നും ഒരു സിഗരറ്റു  വാങ്ങി വലിക്കുന്നതിൻ ഇടയിൽ ഞാൻ അവനെ കണ്ടു . വകീൽ കുപ്പായമിട്ട ഗോപാലകൃഷ്ണനെ .  പണ്ടത്തെ ആ നനുത്ത പയ്യനിൽ നിന്നും കഷണ്ടി കയറിയ തലമുടിയും , കുമ്പയുമുള്ള ഗോപാലകൃഷ്ണനെ .

എന്നെ കണ്ടതും അയാൾ ഉന്മേഷത്തോടെ അയാളുടെ വക്കീലാഫിസിലേക്കു  എന്നെ സ്വാഗതം ചെയ്തു.  കുറച്ചുനാളുകൾക്ക് ശേഷം ഞങ്ങൾ കണ്ടുമുട്ടുകയാണ് . അതുകൊണ്ടു തന്നെ സംസാരിക്കുവാൻ വിഷയങ്ങൾ ഒരുപാടുണ്ട് താനും.

കുശലാന്വേഷണം ഞാൻ ആരംഭിച്ചു .   " എത്ര നാളായി വക്കീൽ ആയിട്ട് ?"

ഗോപാലകൃഷ്ണൻ ചിരിച്ചു.  "  സന്നത്  എടുത്തിട്ടു വർഷങ്ങൾ ആയി."  വെളിയിലേക്കു  കൈ ചുണ്ടി  ഒരു മരപ്പലക കാണിച്ചിട്ട്  അയാൾ പറഞ്ഞു .

" രണ്ടു വർഷമായി ആ പലക  അവിടെ തൂക്കിയിട്ട്  ."

ഞാൻ  ഒരാവർത്തി വായിച്ചു .  ഗോപാലകൃഷ്ണൻ ,   ബി. എ ,  എൽ .എൽ. ബി

ഞാൻ ചുറ്റുമൊന്ന് കണ്ണോടിച്ചു . ഓഫീസ് ഒക്കെ കൊള്ളാം . വലിയ ഒരു ഷെൽഫ് നിറയെ  ഫയലുകൾ . പിന്നെ കുറെ തടിയൻ നിയമ പുസ്തകങ്ങൾ .

ഞാൻ ചോദിച്ചു ." ആ ഫയലുകൾ എല്ലാം നീ വാദിച്ച കേസുകൾ ആണോ"

അവൻ പൊട്ടി ചിരിച്ചു . പിന്നെ ഒരു സ്വകാര്യം പോലെ പറഞ്ഞു. "നീ ആയതുകൊണ്ട് സത്യം പറയാം . അതിനെ ഉള്ളിൽ   പേപ്പർ പോലുമില്ല . പിന്നെ ഓഫീസിൽ വരുന്നവർ  എനിക്ക് നിറയെ കേസ് ഉണ്ടെന്നു കരുതുവാനുള്ള   ഒരു തന്ത്രം "

"നീ ശരിക്കും ഒരു വക്കീൽ ആയ്യി "അവന്റെ ചിരിയിൽ ഞാനും പങ്ക് ചേർന്നു .

"എങ്ങനെ കേസ് ഒക്കെയുണ്ടോ? ."  ഞാൻ വീണ്ടും കുശലം ചോദിച്ചു .

ഗോപാലകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു.

"ഒരു വക്കീൽ പല ഘട്ടങ്ങളിൽ കൂടി കടന്നു പോകണം .
ആദ്യം കേസില്ല.   വെറും ജൂനിയർ ആയി  സീനിയറിനു ചായയും മേടിച്ചു കൊടുത്തുള്ള കാലം .  പിന്നെ  കേസുണ്ട് , പക്ഷെ ഫീസില്ല . ഇനി അടുത്ത ഘട്ടം കേസും , ഫീസുമുണ്ട് ."

ഞാൻ ചോദിച്ചു നീയിപ്പോൾ ഏതു ഘട്ടത്തിൽ ആണ് .

"ഞാൻ ഇപ്പോൾ മൂന്നാമത്തെ ഘട്ടത്തിൽ ആണെന്ന് പറയാം. "

അപ്പോൾ നീ പച്ച പിടിച്ചു തുടങ്ങി . '

"ഞാൻ  എങ്ങനെ ഇങ്ങനെയായി എന്നത് ഒരു കഥയാണ് .  നിനക്കു  കേൾക്കണമോ ആ കഥ ."

എനിക്ക് പ്രതേകിച്ചു പണിയൊന്നുമില്ല ,  അതുകൊണ്ടു തന്നെ അവന്റെ കഥ കേൾക്കുവാൻ  ഞാൻ  ചെവി കൂർപ്പിച്ചു .


ഞാൻ  ആദ്യത്തെ   ഘട്ടം പറഞ്ഞില്ലേ . കേസുമില്ല , ഫീസുമില്ല എന്ന കാലഘട്ടം .  വീട്ടിൽ നിന്നും കാശിറക്കി അങ്ങനെ ഒന്ന് രണ്ടു വർഷം കഴിഞ്ഞു പോയി. സീനിയർ തന്നെ കേസില്ലാതെ ഇരിക്കുന്നയാളാ . പിന്നെ എങ്ങനെ പുള്ളിക്കാരൻ വല്ലതും തരും.   പുള്ളിക്കാരന്  ചായയും , പപ്പട വടയും മേടിച്ചു ജീവിതം കഴിയുമോ എന്ന്  ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടിരുന്ന  കാലം . അങ്ങനെ എത്ര നാൾ കഴിയും .

കുറെ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ രണ്ടും കല്പിച്ചു ഞാൻ ഈ ഓഫീസ്  അങ്ങോട്ട് എടുത്തു  അതായതു കൃത്യം  രണ്ടു വർഷങ്ങൾക്ക്  മുമ്പ് .  പക്ഷെ അത് പോരല്ലോ . ഈ മുറിക്കു വാടക കൊടുക്കേണ്ടേ . പിന്നെ അവിടെ  ഇരുന്നു ദേശാഭിമാനി പത്രം  വായിക്കുന്ന നാരയണൻ നായരേ കണ്ടോ . അയാൾ എന്റെ ഗുമസ്തനാ . അയാൾക്കും വല്ലതും കൊടുക്കേണ്ടേ . ആദ്യത്തെ കുറച്ചുമാസം അങ്ങനെ പോയി.   വീട്ടിൽ നിന്നും  അച്ഛൻ കാശു തന്നു സഹായിച്ചു .   പിന്നെ കുറച്ചു മാസങ്ങളിൽ പരിചയുമുള്ളവർ സഹായിച്ചു .  എത്ര നാൾ അങ്ങനെ കഴിയും എന്ന് കരുതി ഇരിക്കുമ്പോൾ ആണ്  ആ സംഭവം നടക്കുന്നതു് .

ഗോപാലകൃഷ്ണൻ  ഗുമസ്തനെ വിളിപ്പിച്ചു രണ്ടു ചായ കൊണ്ടുവരുവാൻ ഏർപ്പാടു ചെയ്തു.

" ബാറിലേക്ക്  പ്രവേശിക്കുന്നതുവരെ എത്ര  സുന്ദരമായ പ്രതീക്ഷകൾ ആയിരുന്നു.  പക്ഷെ പ്രതീക്ഷകൾ നമ്മളെ വെറുതെ വിഡ്ഢികളാക്കും . എപ്പോഴും കഴുത്തു പുറത്തേക്കു നീട്ടി കക്ഷികൾ ആരെങ്കിലും വരുന്നുണ്ടോ എന്ന് നോക്കിയിരിക്കുന്ന കാലം .  ഒരുത്തനും വന്നു കയറിയില്ല. കക്ഷികൾ   തേടി  പോകുന്നത് മുടി നരച്ച വക്കീലന്മാരെയും , കഷണ്ടി കയറിയ  വക്കീലൻ മാരെയും കണ്ടുകൊണ്ടാണ് .

കുടത്തിലെ     ഭൂതം പോലെ ഈ മുറിയിൽ ബന്ധിതനായി ഞാൻ അങ്ങനെ ഇരിക്കുകയാണ് . സിനിമയിലെപോലെ ഒരു മുക്കുവൻ വരും , എന്നെ കുടത്തിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കും എന്ന് ഞാൻ കിനാവ് കണ്ടു. അന്നും  പതിവുപോലെ ഒരു ദിനം തന്നെയായിരുന്നു.  എന്തെ എന്റെ നമ്പർ വരാത്തത് എന്ന് കരുതി ഇരിക്കുന്ന ദിനം. രാവിലെ ചായയും കഴിച്ചു ഉച്ച ഭക്ഷണം ഉപേക്ഷിച്ചു ഉച്ച മയക്കത്തിന് ശ്രമിക്കുമ്പോൾ  അത് സംഭവിച്ചു. പക്ഷെ    എന്നെ തേടി  ഒരു  മുക്കുവനല്ല വന്നത്. അതൊരു സുന്ദരിയായ യുവതിയായിരുന്നു . ചുവന്ന  ബ്ലൗസ് ധരിച്ചു , അതിനോട് ചേരുന്ന സാരി ധരിച്ച ഒരു പച്ച പരിഷ്കാരി. അവളുടെ മുഖം വെയിലത്ത് നടന്നു വന്നതിനാൽ വിയർത്തു ചുവന്നിരുന്നു .

വലിയ കേസുള്ള വക്കിലിന്റെ ഭാവത്തിൽ ഞാനവരെ നീയിരിക്കുന്ന  ഈ കസേരയിൽ ഇരുത്തി.

" എന്താ കേസ് " , ഞാൻ ആധികാരികമായി ചോദിച്ചു

അങ്ങനെ ചോദിക്കുമ്പോഴും എന്റെ ഹൃദയം വല്ലാതെ തുടിക്കുക തന്നെ ചെയ്തു . ഒരു വേള   അവൾ ആഫീസ് മാറി കയറി വന്നതാണോ എന്നുവരെ ഞാൻ ശങ്കിച്ചു .

കുറച്ചുനേരം എന്റെ ബലിഷ്ടമായ കൈകളിലെ കറുത്ത രോമം അവൾ നോക്കിയിരുന്നു .  സം ഭ്രമം  കൊണ്ട് വീർപ്പു മുട്ടിയ ഞാൻ അവൾ കാൺകെ ഒരു ഡയറി തുറന്നു . പരിഭ്രമിക്കുന്ന  അവസരങ്ങളിൽ അസാരം പൊടി വലിക്കുന്ന ശീലം എനിക്കുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഞാൻ പൊടിക്കുപ്പി തുറന്നു പൊടി  എടുത്തു മൂക്കിലേക്ക് തിരുകി കയറ്റി.

അങ്ങനെ കുറച്ചു മിനുട്ടുകൾ കടന്നു പോയി.   അപ്പോഴേക്കും  അല്പം  ധൈര്യം ഞാൻ സംഭരിച്ചു.  പിന്നെ  കേസിന്റെ വിശദ വിവരങ്ങൾ പറയുവാൻ ഞാൻ ആജ്ഞാപിച്ചു.

അവൾ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.  " ഞാൻ  മൃദുല .  ഇൻഫോസിസിൽ ജോലി ചെയുന്നു. കാമ്പസ് സെലക്ഷൻ പ്രകാരമാണ് എനിക്ക് ജോലി ലഭിച്ചത് . തുടക്കകാരി എന്ന നിലയിൽ ഏറ്റെടുത്ത പ്രോജക്ടുകൾ തീർക്കുവാൻ എനിക്കേറെ കഷ്ടപെടേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട് . പലപ്പോഴും   ഡെഡ് ലൈൻ മീറ്റ് ചെയുവാൻ വേണ്ടി രാത്രി ഏറെ വൈകി ജോലി ചെയേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട് . അപ്പൊഴെല്ലാം കമ്പനി തന്നെ ട്രാൻസ്പോർട്ടേഷൻ ഏർപ്പാട് ചെയ്തിട്ടുമുണ്ടായിരുന്നു . ജോലി കിട്ടിയിട്ട് എനിക്കധിക നാളുകൾ ആയിരുന്നുല്ല.  അതുകൊണ്ടുതന്നെ ജോലിയിൽ അല്പം ഭ്രാന്തമായ ആവേശം ഞാൻ കാണിച്ചിരുന്നു .

അങ്ങനെ ജോലി  തരമായാൽ  പിന്നെ  ആണായാലും , പെണ്ണായാലും വീട്ടുകാർക്ക് ഒറ്റവിചാരമല്ലേയുള്ളൂ .  വിവാഹം .  അങ്ങനെ എന്റെ വിവാഹം നടന്നു. വരൻ  വിനോദ് , പുള്ളിക്കാരന്  ബാങ്കിൽ ആയിരുന്നു ജോലി.  കൃത്യം എട്ടരയ്ക്ക് ജോലിക്കു പോവുകയും വൈകുന്നേരം കൃത്യമായി  ആറു  മണിയോടെ തിരിച്ചു വീട്ടിൽ വരികയും വിനോദ് ചെയ്തിരുന്നു.

എന്നെ പെണ്ണ് കാണാൻ വന്നപ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ എന്റെ പ്രോജെക്ടിനെ കുറിച്ചും , സമയ ബന്ധിതമല്ലാത്ത ജോലിയെ കുറിച്ചും വിശദമായി പറഞ്ഞിരുന്നു.  പരസ്പര സ്നേഹവും , വിട്ടു വീഴ്ച്ച മനോഭാവവും ഉണ്ടെങ്കിൽ ഇതൊന്നും ഒരു പ്രശ്‌നമല്ലെന്നു വിനോദ് പറയുകയും ചെയ്തു.


ദോഷം പറയരുതല്ലോ , ഈ രണ്ടു ഗുണങ്ങളും വിനുവിന് ആവശ്യത്തിൽ കുടുതൽ ഉണ്ടായിരുന്നു .പലപ്പോഴും വൈകി എത്തുന്ന എനിക്ക് വേണ്ടി ചായ ഉണ്ടാക്കുക, ചപ്പാത്തി കറി ഉണ്ടാക്കുക, മുറ്റത്ത്      ഉണക്കുവാൻ ഇട്ട തുണികൾ  എടുത്ത് മടക്കി വയ്ക്കുക, രാവിലെ ഉണ്ടാക്കിയ ചൂടായ  ഇഡ്ഡ്ലി , തട്ടിൽ നിന്നും മാറ്റി  ചുരണ്ടി എടുത്തു  കാസറോളിൽ എടുത്തു വയ്ക്കുക. ദോശ പൊടിയിൽ  വെളിച്ചെണ്ണ   ചേർത്തു വയ്ക്കുക,  ചായ ഫ്ലാസ്കിലേക്കു ഒഴിച്ചു വയ്ക്കുക  എന്നിങ്ങനെയുള്ള ജോലികൾ ഒരു മടിയുമില്ലാതെ  വിനു ചെയ്തു തന്നിരുന്നു .

പക്ഷെ അങ്ങനെ അധിക നാളുകൾ പോയില്ല. ഒരു ദിവസം രാവിലെ ഞാൻ കണി കാണുന്നത് വാതിൽക്കൽ പെട്ടിയുമായി  അമ്മായിഅമ്മ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നതാണ് .   എനിക്കാണെങ്കിൽ അവരുടെ മുഖം കാണുന്നതേ ചതുർഥിയാണ് .

അവിടെ നിന്നായിരുന്നു തുടക്കം . ആദ്യത്തെ ഒന്ന് രണ്ടു ദിവസം 'അമ്മ അടുക്കള ഭരണം ഏറ്റെടുത്തു.   നല്ല  കാളനും , മെഴുക്കുവരട്ടിയും , മീൻ കൂട്ടാനും എല്ലാം അമ്മായിഅമ്മ ഉണ്ടാക്കി തന്നു.  'അമ്മ വന്നത്  നന്നായി യി എന്ന് തന്നെ കരുതി. അമ്മയുടെ വരവിൽ ഞാൻ  ആശ്വാസം കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്തു. പക്ഷെ ആ വിശ്വാസം അധികനാൾ നീണ്ടു നിന്നില്ല . മൂന്നാം ദിനം അവർ കൊടിയിറക്കം നടത്തു ക്കുകയും അടുക്കള ബന്ദ്  ആവുകയും ചെയ്തു.

അങ്ങനെ നാലാം ദിനം , ഞാനും , വിനോദും  വീണ്ടും അടുക്കളയിൽ കയറുകയും പതിവ് പരിപാടികൾ ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു.  പക്ഷെ മകൻ അടുക്കളയിൽ  കയറുന്നതിനെ  അതിവിദഗ്തമായി മസ്തിഷ്കപ്രക്ഷാളനത്തിലൂടെ അവർ നിറുത്തലാക്കി . അവരുടെ കുടുംബത്തിൽ  ഇതുവരെ ആണുങ്ങൾ ആരും അടുക്കളയിൽ കയറിയിട്ടില്ലത്രെ .  ആണത്തമുള്ള ആണുങ്ങൾ പെണ്ണുങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്ന വിഭവങ്ങൾ മുക്ക് മുട്ടെ തിന്നുക, പിന്നെ വേണമെങ്കിൽ ഏമ്പക്കവും  വിട്ട്  എഴുന്നെൽക്കാം.   അത് മാത്രവുമല്ല അവരുടെ കർത്തവ്യം . മൃഷ്ടാന്ന  ഭോജനം കഴിഞ്ഞ ശേഷം വേണമെങ്കിൽ പുളി  കൂടി  എന്നും  , മീൻ കറിക്കു എരിവ് പോരാ എന്നും അഭിപ്രായം പറയുകയും , ഭാര്യയേ  ആവശ്യത്തിന് ശകാരിക്കുകുയും  ആവാം .

ചുരുക്കത്തിൽ കാര്യങ്ങൾ മെല്ലെ അസഹനീയമായ അവസ്ഥയിലേക്ക് നീങ്ങുവാൻ തുടങ്ങി. അതി രാവിലെ എഴുനേറ്റു ഞാൻ തന്നെ  പ്രാതലും, ഉച്ച ഭക്ഷണവും ഒരുക്കുമ്പോൾ അമ്മയും, മകനും കൂർക്കം വാലിയിൽ  മുഴുകുകയായിരുന്നു .     വൈകുന്നേരം വൈകി വരുന്ന ഞാൻ  അടുക്കളയിൽ കയറുമ്പോൾ അമ്മയും മകനും ഒരുമിച്ചു ടി . വി  സീരിയലുകൾ കണ്ടിട്ട് ചിരിക്കുകയും , കരയുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടേയിരുന്നു   .

ഭൂമിയോളം   താഴ്ത്തേണ്ടവൾ ആണ് സ്ത്രീ എന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല. പക്ഷെ ഇങ്ങനെയൊരു  ഭൂതം വീട്ടിൽ ഉള്ളപ്പപ്പോൾ എന്റെ മന സമാധാനം പൂർണമായും  നഷ്ടപ്പെട്ടു  കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഓഫീസിലെ എന്റെ റേറ്റിംഗ് താഴ്ന്നിരിക്കുന്നു.  ഇപ്പോൾ ഞാൻ ബക്കറ്റ്  ബി ലിസ്റ്റിൽ ആണ് . അത് എന്റെ ബോണസിനെ   കാര്യമായി ബാധിക്കും.  ഇങ്ങനെ അധികനാൾ തുടർന്നാൽ , ഇനി    'ബി '  മാറി 'സി ' വന്നാൽ പിന്നെ ജോലി തന്നെ നഷ്ടപെടുവാൻ കാരണമാകും .  ജോലി    നഷ്ടപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഒരു ടെക്കിക്കു  യാതൊരു വിലയുമില്ല. അങ്ങനെ ഒരു അവസ്ഥ എനിക്ക് ചിന്തിക്കുവാനെ കഴിയുകയില്ല.

പഴയ പോലെ ഈ ബന്ധം ഇങ്ങനെ  തുടരുവാൻ സാധിക്കുമോ എന്ന് എനിക്ക് ഒരു ഉറപ്പുമില്ല .  വീട്ടിലും , ഓഫീസിലും  സമാധാനമില്ല  എന്നുള്ള അവസ്ഥ. ഞാൻ ആ ഒഴിയാബാധയെ ഒഴിവാക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടും വിനു അതിനു തയ്യാർ ആകുന്നുമില്ല.

ഇങ്ങനെ  പോകുന്നതിലും  നല്ലതു ഒരു അവസാനമുണ്ടാക്കുക എന്നുള്ളതാണ് . എന്റെ വീട്ടിലും  എന്റെ കരിയർ തന്നെ പ്രധാനമെന്ന് അച്ഛൻ പറയുന്നു. ഇനി ഇതുപോലെ ഒരു ജോലി കിട്ടുക പ്രയാസകരമായിരിക്കും.   ജോലി പോയ  രമണികയുടെ  അവസ്ഥ എനിക്കറിയാം. ആറു  മാസമായിട്ടും അവൾക്ക് ഒരു ജോലി പോലും ലഭിച്ചിട്ടില്ല.  ഈ റിസഷൻ സമയത്തു ജോലി ലഭിക്കുക എന്നുള്ളത് ഒരു  അത്ര എളുപ്പമുള്ള കാര്യമല്ല എന്ന്  വക്കീലിനും  അറിയാമല്ലോ.

 ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥയിൽ ഈ ബന്ധം
ഒഴിയുകയാണ് നല്ലത് എന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു .  ഒരു വക്കീൽ എന്ന നിലയിൽ താങ്കളുടെ അഭിപ്രായം ചോദിക്കുവാൻ ആണ് ഞാൻ വന്നത്. "

മൃദുല പറഞ്ഞു നിറുത്തി.

ഞാൻ മനസ്സിൽ ഓർത്തു . കറുത്ത ഗൗൺ ഇട്ടു എന്നല്ലാതെ ഒരു കേസ് പോലും ഇത് വരെ വാദിച്ചു ജയിച്ചിട്ടില്ല .  ആദ്യമായി കിട്ടിയ കേസ് ആണ് . അത് കളയുവാനും മനസില്ല.

ഞാൻ പറഞ്ഞു.  "ഇതുപോലെയുള്ള കേസുകൾ എന്നും ഒരു പ്രഹേളികയാണ് . പക്ഷെ എന്റെ ഫീസിനെ കുറിച്ച് ഞാൻ സംസാരിച്ചില്ലല്ലോ ."

എന്നെ അത്ഭുത പെടുത്തികൊണ്ടവർ  പറഞ്ഞു. ഫീസ് പ്രശ്നമല്ല . എനിക്ക് വിവാഹ മോചനം ആവശ്യമാണ് .

കസേരയിൽ ചാഞ്ഞിരുന്നു . പിന്നെ ഒരു അനുഭവസമ്പന്നന്നായ വക്കീലിനെ പോലെ ഞാൻ പറഞ്ഞു. നിങ്ങൾക്ക് ഈ കേസ് കൊടതിയിൽ പോയാൽ വിവാഹ മോചനം ലഭിച്ചു എന്നിരിക്കും.  പക്ഷെ അതിനു മുന്നേ പല കടമ്പകൾ ഉണ്ട് . കൗൺസിലിംഗ്   എന്ന  ഏർപ്പാട് ഉണ്ട് .  പരസ്പര ധാരണയോടെ  ജീവിക്കുവാൻ ഒക്കുമോ എന്നറിയണം . ആറു മാസമെങ്കിലും കഴിയാതെ വിവാഹ മോചനം എന്ന ഉടമ്പടിയിൽ എത്തിച്ചേരുവാൻ കഴിയുകയില്ല.   അവസാനം  ഒരു ഒത്തു തീർപ്പിൽ എത്തിയില്ല എന്നുണ്ടെങ്കിൽ മാത്രമേ കോടതി  വിവാഹമോചനത്തിനുള്ള അനുമതി നൽകുകയുള്ളൂ.  ഇതുപോലെയുള്ള കേസുകൾ  കോടതീയുടെ പരിഗണനയിൽ കെട്ടി കിടപ്പുണ്ട് . ചിലപ്പോൾ സമയം  എടുത്തു എന്നും വന്നേക്കാം . മാത്രവുമല്ല പ്രതിഭാഗം    വക്കീൽ ഒരു പക്ഷെ  കേസ്  ജയിക്കുവാനായി ഏതറ്റവും വരെ പോയി എന്നും വന്നേക്കാം . ചിലപ്പോൾ  നിങ്ങളിൽ സ്വഭാവ ദൂഷ്യം  വരെ ആരോപിക്കാം .  ഇനിയും മുന്നോട്ടുള്ള ജീവിതത്തെ അത് ബാധിച്ചേക്കാം .


എനിക്ക് തോന്നുന്നു നിങ്ങൾ ആ ദുർ ഭൂതത്തെ ഒഴിപ്പിച്ചാൽ തീരുന്ന പ്രശ്നമേയുള്ളൂ .  ആ ഭൂതത്തെ പേടിച്ചാൽ പിന്നെ ജീവിതകാലം മുഴുവനും നിങ്ങൾക്ക് അങ്ങനെ കഴിയേണ്ടി വരും.

അവർ ചോദിച്ചു ഏതു .   "ഏതു ദുർ ഭൂതം ."

ഞാൻ പറഞ്ഞു .  "നിങ്ങളുടെ അമ്മായി 'അമ്മ. അവരെ വീട്ടിൽ നിന്നും ഒഴിപ്പികുക. "

 സന്മനസ്സുള്ളവർക്കു  സമാധാനം എന്ന ചിത്രത്തിൽ ശങ്കരാടി   അവതരിപ്പിക്കുന്ന വക്കീൽ കഥാപാത്രം   നായകനായ ഗോപാലകൃഷ്ണപ്പണിക്കരോട് പറയുന്ന ഡയലോഗ് ഞാൻ ഓർത്തെടുത്തു. ദാമോദർജി എന്ന  തിലകൻ അവതരിപ്പിക്കുന്ന കഥാപാത്രത്തെ പേടിക്കാതെ നേരിടുവാൻ മോഹൻലാലിനെ ഉപദേശിക്കുന്ന രംഗം .

അവർ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.  ഞാൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു .

"അതിനു നിങ്ങളുടെ ഭർത്താവിന്റെ  സഹായം ആവശ്യമാണ് . നിങ്ങൾ ഭർത്താവിനെ കുട്ടി കൊണ്ട് വരിക. വഴി എല്ലാം ഞാൻ പറഞ്ഞു തരാം."

പിറ്റേന്നു അവർ വിനോദിനെയും കുട്ടി വന്നു.    വിനോദമായി ഞാൻ ഒറ്റയക് സംസാരിച്ചു. വിനോദും , അമ്മയുടെ അമിത സ്വാതന്ത്ര്യത്തിൽ   മടുത്തിരുന്നു.   അവർക്കു രണ്ടു പേർക്കും വക്കീൽ എന്നതിലുപരി  ഒരു മനശാസ്ത്ര ത്രജ്ഞന്റെ വേഷം ഞാൻ കെട്ടി.   വിനോദ് ജീവിക്കേണ്ടത് ഭാര്യയുടെകൂടെയാണ് എന്നുള്ള തിരിച്ചറിവ് നിങ്ങൾക്കുണ്ടാകണം .     നിങ്ങൾ പറഞ്ഞ പോലെ   പരസ്പര സ്നേഹവും , വിട്ടു വീഴ്ച്ച മനോഭാവവും ഉണ്ടെങ്കിൽ  കുടുംബ ജീവിതം താളം തെറ്റുകയില്ല. അങ്ങനെ ഒരു സ്റ്റഡി ക്ലാസ് ഞാൻ അവർക്കു കൊടുത്തു . എനിക്കറിയാമായിരുന്നു ഒന്ന് വിട്ടു വീഴ്ച ചെയ്‌താൽ  തീരുന്ന പ്രശ്നമേ അവർക്കിടയിൽ ഉള്ളൂ  എന്ന്.

എന്തായാലൂം എന്റെ ആദ്യത്തെ കേസ് വിജയിച്ചു എന്ന് തന്നെ പറയട്ടെ. ഒരു നിയമത്തിന്റെ പിൻബലവും കൂടാതെ , ലോ പോയ്ന്റ്സ് പോലും  പറയാതെ തന്നെ എനിക്കവരെ ഒന്നിപ്പിക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞു.  അന്ന് ഞാൻ ഒരു തീരുമാനം എടുത്തു.  ഒരു ഒത്തു തീർപ്പു വക്കീൽ ആവുക. ജഡ്ജിയുടെ  ഔദാര്യം കാത്തു നിൽക്കാതെ എനിക്ക് തന്നെ വിധിക്കുവാൻ ഉള്ള കേസുകൾ. ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനെയുള്ള വിവാഹ മോചന കേസുകൾ കൈകാര്യം  ചെയുവാൻ അതിയായ സാമർഥ്യം എനിക്കുണ്ട്. ഒരു പാട് കക്ഷികൾ എന്നെ തേടി വരുന്നു. അവരിൽ  ഭൂരിഭാഗം ദമ്പതികളും ഇന്ന് പിരിയാതെ ഒരുമിച്ചു ജീവിക്കുന്നുണ്ട്.  കകഷികളുടെ ജോലിയും  , സാമ്പത്തികവും അനുസരിച്ചു എന്റെ നിരക്കുകൾ   വ്യതാസപെട്ടുകൊണ്ടേയിരുന്നു. "  ഇതായിരുന്നു എന്റെ അദ്ധ്യത്തെ കേസ് . ഗോപാല കൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു നിറുത്തി.




















   








2018, ഫെബ്രുവരി 16, വെള്ളിയാഴ്‌ച

ശിവൻ


വിളിച്ചാൽ വിളിപ്പുറത്തെത്തുന്ന ദേവന്റെ
വിളിപ്പാടകലെ ഞാൻ വിളിച്ചിട്ടും
വിളി  കേള്കാതെൻ , മൊഴി കേൾക്കാതെൻ
മിഴി തുറക്കാതെ നീയിരുന്നു
എന്റെ  വിളി കേൾക്കാതെ നീയിരുന്നോ ?

ഏതൊരു മുകനും വാചാലനാകുന്നു
ചന്ദ്രകലാധര നിൻ കൃപയാൽ
ആർത്തനെ കീർത്തിമാനക്കുന്ന  ദേവാ
നിയല്ലാതെ എനിക്കാരഭയം

ഭ്രമകര നാദമുണർത്തി നെഞ്ചിൽ
തുടി കൊട്ടി  പാടാം തിരുമുമ്പിൽ
തീരാശോകാ മൊഴിപ്പതിനായി
 ഇളനീർ കൊണ്ടുരു ധാര തരാം

ശിവരാത്രി മാഹാത്മ്യ മോതുമീ   ഭക്തയിൽ
കനിവിൻ  നിറവായി ഒളി പകരൂ
ഇണ്ടലോഴിച്ചെ ൻ ചിത്തത്തിൽ ദിനവും
സംപ്രീതനായി നീ വാണരളു    
 

വിളിച്ചാൽ വിളിപ്പുറത്തെത്തുന്ന ദേവന്റെ
വിളിപ്പാടകലെ ഞാൻ വിളിച്ചിട്ടും
വിളി  കേള്കാതെൻ , മൊഴി കേൾക്കാതെൻ
മിഴി തുറക്കാതെ നീയിരുന്നു
എന്റെ  വിളി കേൾക്കാതെ നീയിരുന്നോ ?

....................................................................................
കുംഭമാസ രാവിലെ ശിവരാത്രി നാളിൽ

നിദ്രാവിട്ട  ഞാനുമിന്നു നോമ്പ് നോൽക്കാം
 കാളകുട വിഷജ്വാല എറ്റിടാതെ
കാന്തയായ ശ്രീ  പാർവതി ദേവിയെ പോലെ

താണ്ഡവ പ്രിയ നിന്റെ നടനം
ഉള്ളിൽ അമരുമ്പോൾ
നിദ്ര പോലും വിട്ടൊഴിഞ്ഞു  കാലനെ പോലെ



എതിരായി തോടുത്തോരംബുകൾ പോലും
പൂക്കളായി വർഷിച്ച ഇന്ദ്രജാലം
പാശുപതാസ്ത്രം പാര്ഥന് നൽകിട്ടുവാനായി
വേടനായി   വിളയാടി ലീലകൾ ആടി

ഘോരമാം വാസുകി വിഷം ലോകരക്ഷാർത്ഥം
അമൃതം പോൽ  സേവിച്ച നീല കണ്ഠ
അളവറ്റ കാരുണ്യം ഗംഗ പോലൊഴുക്കുന്ന
വാത്സല്യ മൂർത്തിയാം ദേവ  ദേവാ


വല്ലായ്മാ തോന്നുന്ന നേരത്തും തിരുനാമം
മടിയാതെ മമ നാവിൽ വിളങ്ങിടേണം
ശതസോമ മുനിയെപോൽ  ഇവനും ശിവലിംഗം
ശരണമായി തീരേണം ശിഷ്ടകാലം

ശതസോമ മുനിയെപോൽ  ഇവനും ശിവലിംഗം
ശരണമായി തീരേണം ശിഷ്ടകാലം

കുംഭമാസ രാവിലെ ശിവരാത്രി നാളിൽ

നിദ്രാവിട്ട  ഞാനുമിന്നു നോമ്പ് നോൽക്കാം
 കാളകുട വിഷജ്വാല എറ്റിടാതെ
കാന്തയായ ശ്രീ  പാർവതി ദേവിയെ പോലെ

താണ്ഡവ പ്രിയ നിന്റെ നടനം
ഉള്ളിൽ അമരുമ്പോൾ
നിദ്ര പോലും വിട്ടൊഴിഞ്ഞു  കാലനെ പോലെ






2017, ഡിസംബർ 12, ചൊവ്വാഴ്ച

കൃഷ്ണ ഗീതം



കണ്ണനാമെൻ സതീർഥ്യനെൻ   കല്ലവിൽ  പൊതി
കണ്ടനേരം വെണ്ണിലാവും അലിയുന്നാ ചിരി ഞാൻ കണ്ടു
ഇഷ്ടനാമെൻ സ്നേഹിതൻ   തൻ  പൂവിരൽ തൊട്ട നേരം
കണ്ണുകളിൽ അശ്രുബാഷ്പം അടർന്നു വീണു
കണ്ണുകളിൽ അശ്രുബാഷ്പം അടർന്നു വീണു



 കണ്ണനാമെൻ സതീർഥ്യനെൻ   കല്ലവിൽ  പൊതി ...

കാലിൽ വീർത്ത നീരുമായി , കാതമേറെ നടന്നപ്പോൾ
സ്വർഗ്ഗരാജ്യം തോൽക്കുന്ന പുരി ഞാൻ കണ്ടു
ദുരെ നിന്നും കണ്ണനെന്നേ കണ്ടമാത്രെ ഓടിവന്നാ
മാറിലെ കൗസ്തുഭം പോൽ അണച്ചു ചേർത്തു

പ്രേമ പാശം പോലെയെന്നെ വിരിഞ്ഞു ചേർത്തു

 കണ്ണനാമെൻ സതീർഥ്യനെൻ   കല്ലവിൽ  പൊതി ...


കാലമേറെ കഴിഞ്ഞിട്ടും , തു വസന്തം   അണഞ്ഞിട്ടും
ബാല്യകാല സ്മരണയിൽ രസിച്ചിരുന്നു
വിട ചൊല്ലി പിരിയവേ പാവമാമീ ബ്രാഹ്മണൻ ഞാൻ
കർമദോഷ ഭാണ്ഡമേറി നടന്നു   നീങ്ങി
ജന്മദോഷാപാപമേറി നടന്നു നീങ്ങി

കണ്ണനാമെൻ സതീർഥ്യനെൻ   കല്ലവിൽ  പൊതി ...


വീടണഞ്ഞ  നേരം ഞാനാ  രമ്യഹർമം
കണ്ടുനിന്നു വിസ്‌മയത്താൽ വിലോലനായി ഭ്രമിച്ചുപോയി
കല്ലവിൽപൊതി ഭുജിച്ചെന്റെ കണ്ണനാമാ ഭഗവാനീ
കുചേലനെ ക്ഷണത്താലെ കുബേരനാക്കി
കല്ലവിൽപൊതി ഭുജിച്ചെന്റെ കണ്ണനാമാ ഭഗവാനീ
കുചേലനെ ക്ഷണത്താലെ കുബേരനാക്കി


കണ്ണനാമെൻ സതീർഥ്യനെൻ   കല്ലവിൽ  പൊതി
കണ്ടനേരം വെണ്ണിലാവും അലിയുന്നാ ചിരി ഞാൻ കണ്ടു


-----------------------------------


ഗുരുവായൂരുണ്ണിക്കണ്ണൻ  എന്നും
ചിരി തൂകും  വെണ്ണക്കള്ളൻ
കളഭക്കൂട്ടാട്ടി , വാക പു  ചാർത്തി
കുന്നിക്കുരു വരുന്നുണ്ടേ   ---------   അവൻ
ഗുരുവായൂരുണ്ണിക്കണ്ണൻ

ചാഞ്ചാടി ഉണ്ണി നീ ചാഞ്ചാടി  ,    ഓടികളിക്കാതെ 
അരികിൽ വായോ, ഉണ്ണി അരികിൽ വായോ
അരമണി കിങ്ങിണി കിലുക്കി വായോ

പീലി തിരുമുടി കെട്ടി തരാം , അല്ലിപ്പൂ മാല കോർത്തു തരാം
ചന്ദത്തിൽ ചന്ദനം ചാർത്തി തരാം
ചാമരം വീശിത്തരാം

ഗുരുവായൂരുണ്ണിക്കണ്ണൻ  എന്നും


ഓമൽ തിരുമിഴി നനയാതെ കോപം നടിക്കാതെ
പുഞ്ചിരി പാലോളി തൂകി വായോ
മണിവേണു ഊതി നീ അരികിൽ വായോ
കദളി പഴം തരാം , നറുവെണ്ണ  നൽകിടം
കാച്ചി കുറുകിയ പാലുതരാം ,   പായസ  ചോറുതരാം

ഗുരുവായൂരുണ്ണിക്കണ്ണൻ  എന്നും
ചിരി തൂകും  വെണ്ണക്കള്ളൻ
കളഭക്കൂട്ടാട്ടി , വാക പു  ചാർത്തി
കുന്നിക്കുരു വരുന്നുണ്ടേ   ---------   അവൻ
ഗുരുവായൂരുണ്ണിക്കണ്ണൻ



 ............................................................................

കണ്ടാലും കണ്ടാലും കൊതി തീരില്ല
തൊഴുത്താലും തൊഴുത്താലും മതിയാവില്ല
ഗുരുവായൂരല്ലാ ,   മധുരാപുരിയല്ല
മസ്‌ക്കറ്റിൽ വാഴുന്ന ഉണ്ണി കണ്ണൻ
എന്റെ മനമാകും കാലിനടിയിൽ നീന്തും കണ്ണൻ


വെണ്ണിലാ നാണിക്കും വെണ്ണക്കൽ ശില്പം
ദേവകൾ പൂജിക്കും നാരായണ രൂപം
മന്ദഹാസം തുവും ഇന്ദീവര നേത്രൻ
ഇവിടം  അമ്പാടിയാക്കുന്നുവോ
മരുഭൂവും   വൃന്ദാവനമാക്കുന്നുവോ

ഇവിടം  അമ്പാടിയാക്കുന്നുവോ
മരുഭൂവും   വൃന്ദാവനമാക്കുന്നുവോ


പീലി പു ചൂടിയ കേശാലങ്കാരം 
ഗോപി കുറി ചാർത്തിയ തിരു നെറ്റി തടവും 
പീതാംബരം ചാർത്തി, കൊലകുഴലൂതി 
ഇവിടം യദുകുലമാക്കുന്നുവോ 
മരുഭൂവും   വൃന്ദാവനമാക്കുന്നുവോ 


ഇവിടം യദുകുലമാക്കുന്നുവോ 
മരുഭൂവും   വൃന്ദാവനമാക്കുന്നുവോ 



കണ്ടാലും കണ്ടാലും കൊതി തീരില്ല
തൊഴുത്താലും തൊഴുത്താലും മതിയാവില്ല
ഗുരുവായൂരല്ലാ ,   മധുരാപുരിയല്ല
മസ്‌ക്കറ്റിൽ വാഴുന്ന ഉണ്ണി കണ്ണൻ
എന്റെ മനമാകും കാലിനടിയിൽ നീന്തും കണ്ണൻ




  

2017, ഡിസംബർ 11, തിങ്കളാഴ്‌ച

നായ് ക്കോലം



പകുതി കെട്ട  ബീഡി അയാൾ വീണ്ടും കത്തിച്ചു. വേനലിന്റെ ചൂടിൽ അയാൾ വിയർക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു .   നാടും , നഗരവും  വേവിൽ വെന്തുരുകുകയാണ് . പിന്നെ എഴുപതു പിന്നിട്ട അയാളുടെ കാര്യം പറയുവാൻ ഉണ്ടോ?
ചൂട്  ഇനിയും കൂടുമെന്നും, വരൾച്ച അതി രൂക്ഷമാകും എന്ന് ഇന്നലെയും പാത്രത്തിൽ വായിച്ചു. തെക്കൻ കാറ്റിന്റെ ശക്തിയായ മൂളക്കം കാതിൽ ഇരമ്പുന്നു.  ശരം പോലെ പാഞ്ഞു പോകുന്ന കാറ്റ് . കാറ്റ്  ഊക്കൊടെ വീശുമ്പോൾ  ശരീരം  പൊള്ളുന്നു  

അങ്ങേരോടു പോയി എന്തെങ്കിലും പച്ച കറിക്കുള്ള കഷ്ണം മേടിക്കുവാൻ പറ. ഇങ്ങനെ അട പിടിച്ചു ഇരിക്കാതെ? .  രാവിലെ മുതൽ നായയെ പോലെ വീടിനു ചുറ്റും മണം പിടിച്ചിരിക്കും . ഏതു നേരവും അടുക്കളയിലാ കണ്ണ് .
മരുമകളുടെ കുശുകുശുപ്പ് അയാൾ കേട്ടു . മകൻ പറയുന്ന മറുപടി അയാൾക്ക് കേൾക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ആറു  മാസത്തിൽ  ഏറെയായി   ഒരു പണിക്കു പോയിട്ട്.  അറിയപ്പെടുന്ന ആശാരി ആയിരുന്നു അയാൾ.  ഒരു പാട്  വീടുകളും, കടകളും  എല്ലാം അയാൾ പണിതിട്ടുണ്ട്.   കേളു ആശാരി സ്ഥാനം  നോക്കിയാൽ  അത് കൃത്യമാ  എന്ന പറഞ്ഞ എൻജിനീയർ  വരെ യുണ്ട് .  ഇപ്പോൾ പോയിട്ട്   ഒരു കിണറിനു പോലും അയാളെ സ്ഥാനം നോക്കുവാൻ വിളിക്കുന്നില്ല.  മരപണിയിൽ അയാൾക്ക് ശിഷ്യന്മാരായി ഒരുപാട് പേര് ഉണ്ട്. ഇപ്പോൾ അവരെല്ലാം ഫ്‌ളാറ്റുകളുടെ പണി തിരക്കിൽ കോൺട്രാക്ട് ജോലി ചെയുന്നു.  അവരുടെ കൂടെയൊന്നും ജോലി ചെയുവാൻ വയ്യ. അല്ലേലും ഇപ്പോഴത്തെ എൻജിനീയർമാർക്ക് എല്ലാം കംപ്യൂട്ടർ കണക്ക് ആണല്ലോ.  ഇപ്പോൾ   പണിയുന്ന  വീടുകളിൽ പോലും  മര വാതിലുകൾ ഇല്ല.  അതെല്ലാം പിവിസി വാതിലുകൾ ആയല്ലോ .  

പണ്ടൊക്കെ  മൂപ്പൊത്തിയ  മരം മാത്രമേ  മുറിക്കുവാൻ പാടുള്ളു എന്നുണ്ട്.    ഒരു വൃക്ഷം മുറിച്ചു മാറ്റണം എന്നുണ്ടെങ്കിൽ അതിനുള്ള അനുവാദം ചോദിച്ചു മേടിക്കണം . അത് വൃക്ഷത്തിനോട് മാത്രമല്ല, അതിൽ കുട് കുട്ടിയ പക്ഷികളെയും , പുഴുക്കളോടും, ശലഭങ്ങളോടും , ഉരഗങ്ങളോടുപോലും അനുവാദം ചോദിക്കണം. മരത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥൻ കുളിച്ചു ശുദ്ധമായി വന്ന ശേഷം  മരത്തിൽ വസിക്കുന്ന ആരെങ്കിലുമുണ്ടെങ്കിൽ അവരോടെക്കയും ഒഴിഞ്ഞു പോകുവാനായി അപേക്ഷിക്കണം .  മുറിക്കുന്ന സമയം മഴുവിൽ തേൻ പുരട്ടി മൃദുവായി മരത്തിൽ മുന്ന്  തവണ വെട്ടണം .  ഉടമസ്ഥൻ ആകുന്നത് നന്ന്. അതിനു ശേഷം മഴു,   മരം വെട്ടുകാരന്  കൈ മാറുക . അങ്ങനെയുള്ള ചിട്ട  വട്ടത്തിൽ തന്നെ അയാൾ പണിത വാതിലുകൾക്കും , ജനാലകൾക്കും മറ്റും അവാച്യമായ ഭംഗി ഇന്നും ഉണ്ട്.  

കാലം പോയതോടെ അയാളെ ആർക്കും വേണ്ടാതായി . കൈ വിറ കാരണം ഉളി കൈയിൽ നില്കാതെ ആയി. ആയുധം കൈ വിട്ടാൽ പിന്നെ ആശാരിക്ക് എന്ത് വില. അത് തന്നെയാണ് അയാളുടെ ജീവിതത്തിലും സംഭവിച്ചത്. 


വീട്ടിൽ കാശ് ഒന്നും കിട്ടുന്നില്ല, വച്ചു വിളമ്പിക്കൊടുത്ത മരു മക്കൾക്ക് ദേഷ്യം വന്നു  തുടങ്ങി. പിന്നീട് ഈർഷ്യയായി. മക്കളുടെ മനോഭാവം മാറുന്നത് അയ്യാൾ അറിഞ്ഞിരുന്നു. എത്ര നാൾ ഇങ്ങനെ? , ബീഡി വാങ്ങുവാൻ പോലും പോലും മക്കളുടെ മുന്നിൽ കൈനീട്ടേണ്ട  ഗതികേട്. മക്കളുടെ വീട്ടിൽ താമസിക്കുമ്പോൾ അവർക്കും ചെലവിന് കാശുകൊടുക്കേണ്ടി  വരും.  കടം പോലും ആരും നൽകാതായി. കാശില്ലാതായപ്പോൾ പലരും അരപ്പട്ടിണിയിലായി. ആരോഗ്യം അവശേഷിച്ച ചിലർ കൂലിപ്പണിക്കു പോകാൻ തുടങ്ങി. തനിക്കു അതിനും വയ്യല്ലോ. അല്ലെങ്കിൽ ഈ പ്രായത്തിൽ ആര് വിളിച്ചു ജോലി തരാൻ .ഒരു കണക്കിന്  രമണി നേരത്തെ പോയത് നന്നായി . അവൾക്കു ഇതൊന്നും കാണേണ്ടി വന്നില്ലല്ലോ.

പുറത്തെ  ചട്ടികളിൽ  മരിക്കുവനായി  തെയ്യാറെടുത്ത പനി നീർ പുഷ്പം. നാളെ പകൽ കാണുവാൻ അവൾ ഉണ്ടാകില്ല. പീലിപ്പോസിന്റെ കടയിൽ പോയി നോക്കാം .    അയാൾ  ശീല , കമ്പിയിൽ നിന്നും വിട്ടുപോയ പഴയ ആ കാലൻ കുട എടുത്തു നിവർത്തി . ആകെ നരച്ച ശീലയിൽ അവിടെ അവിടെ ആയി ചെറു സുഷിരങ്ങൾ . മുഴിഞ്ഞ സഞ്ചി കക്ഷത്തിൽ വച്ച് അയാൾ നടന്നു.

ഇന്ന് ഒരു മരുന്നിനു ഉള്ള കാശിനു പോലും വേണ്ടി  യാചിക്കേണ്ട അവസ്ഥ. ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഓണം തന്നെ ആയിരുന്നു പണ്ടെന്നും. മക്കളെ പഠിപ്പികുവാൻ നോക്കി. ആരും ഗതി പിടിച്ചില്ല.  മൂത്തവൻ പറഞ്ഞിട്ട് എന്താ  കാര്യം , നല്ല പ്ലംബർ ആണ്. പക്ഷെ കുടി ഒഴിഞ്ഞിട്ട് അവനു പണിക്കു പോകാൻ നേരമില്ല. പിന്നെ ഒരു മകൾ ഉള്ളത് നേരത്തെ തന്നെ കെട്ടിച്ചു വിട്ടു. അവൾ അല്പം നല്ല നിലയിൽ തന്നെ ആണ്.  പക്ഷെ ഇപ്പോൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കില്ല. ഇവിടത്തെ പ്രാരാബ്ധം ഒന്നും അവൾക്കു അറിയേണ്ട ആവശ്യം ഇല്ലല്ലോ.

അയാൾ നടന്നു പോകുമ്പോൾ വെറുതെ ആലോചിച്ചു.  മനുഷ്യനെ മറ്റുള്ളവയിൽ നിന്നും വേർ തിരിക്കുന്ന ഒരു കാര്യം  അവൻ പിറന്നു വീഴുമ്പോൾ തന്നെ സ്വയം ഭക്ഷണം കഴിച്ചു വളരുന്നില്ല എന്നതാണ് . അവനെ  പ്രായപൂർത്തി എത്തുന്നവരെ നോക്കി നടത്തുവാൻ മാതാപിതാക്കൾ തന്നെ വേണം .  ജീവിതത്തിന്റെ താളം തെറ്റാതെയും , എന്തിനെയും നേരിടുവാൻ കഴിവുള്ള ഒത്ത മനുഷ്യൻ ആകുവാൻ രക്ഷിതാക്കളുടെ സുരക്ഷിത വലയത്തിനെ കഴിയു .

വിശ്വനെ   വളർത്തിയതും അതുപോലെ തന്നെ ആയിരുന്നല്ലോ . അവന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുവാൻ  ഏറെ പണിപ്പെട്ടു . പഠനത്തിൽ ശ്രദ്ധ കുറഞ്ഞു എന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ പ്ലുമ്പിങ് പണി തരപ്പെടുത്തി കൊടുത്തു. അവനെ മാന്യമായി കെട്ടിച്ചു വിട്ടു.  എന്നിട്ടും അവൻ നന്നായോ ?  പെണ്ണ്  പറയുന്നതാണ് അവനു വേദവാക്യം . അല്ലെങ്കിൽ അവൾ അവനെയും വീട്ടിൽ കയറ്റില്ല .

പണ്ടാരോ പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട് . വാർദ്ധക്യം  എന്നുളത് ശൈശവത്തിലേക്കുള്ള യാത്രയാണ് എന്ന്. പ്രായം കുട്ടി വരുമ്പോൾ നമ്മുടെ സ്വഭാവം കുട്ടികളുടെ പോലെ ആയി തീരുന്നു.  ചില കാര്യാങ്ങളിൽ അവർ വാശി പിടിക്കുന്നു. നമുക്ക് ഇഷ്ടമില്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ കുട്ടികൾ ചെയുമ്പോൾ നമ്മൾ ആസ്വദിക്കുന്നില്ലേ ?  എന്തുകൊണ്ട്  നമ്മുടെ മക്കൾ  അതുപോലെ തിരിച്ചു ആസ്വദിക്കുന്നില്ല.

ശിഷ്യനായ ഗോവിന്ദനെ  കണ്ടപ്പോൾ  അവൻ പറഞ്ഞത് ഓർമ  വന്നു. "എല്ലാം ആശാന്റെ തെറ്റ് അല്ലെങ്കിൽ . വീട് മകന്റെ പേരിൽ എഴുതി കൊടുതത്തു എന്നതിനാ. ഇപ്പോൾ കയറി കിടക്കുവാൻ ഈ വീട് എങ്കിലും ഉണ്ടേല്ലോ . ഇനി നാളെ അവർ ആട്ടി ഇറക്കിയാൽ"

അങ്ങനെ വരുമോ .  എത്ര ലാളിച്ചാ  ആയ കാലത്തു മക്കളെ വളർത്തിയത് .  വീട്  വിശ്വന്റെ പേരിൽ ആയതോടെ മകൾക്കും അയാളെ വേണ്ടാതെയി . ഇപ്പോൾ കിടക്കുവാൻ ഒരിടം ഉണ്ട്. ഇങ്ങനെ പോയാൽ ഒരു പക്ഷെ നാളെ അവർ വീട്ടിൽ നിന്നും തന്നെ ഇറക്കി വിട്ടേയ്ക്കാം .

ചിലപ്പോൾ തോന്നും മരണം എത്ര സുഖപ്രദം ആണെന്ന് .   ദുരിതത്തിൽ നിന്നും ഉള്ള മോചനം അല്ലെ മരണം. ഈശ്വരന് പോലും വേണ്ടായിരിക്കും അതല്ലേ ഇനിയും ഇങ്ങനെ നീട്ടി കൊണ്ടുപോകുന്നത് . കിടത്തരുത് എന്നുള്ള പ്രാർത്ഥന മാത്രമേയുള്ളൂ. അങ്ങനെ ഒരു അവസ്ഥ വന്നാൽ ആര് നോക്കും.  
  

ഇരുട്ടിൽ അയാൾ നടക്കുമ്പോൾ പട്ടികളുടെ നീട്ടിയുള്ള കുരയാണ് അ ആയാളെ ചിന്തയിൽ നിന്നും ഉണർത്തിയത് .ഞൊടിയിട്ടകൊണ്ട് ചുറ്റും പട്ടികൾ . നാക്കുനീട്ടി , കടിക്കുവാൻ ഒരുമ്പെട്ട് വട്ടം ചുറ്റുന്നു . തെരുവ് നായകൾ. അയാൾ വല്ലാതെ പേടിച്ചു. കൂട്ടമായ എത്തിയ തെരുവ് നായകൾ. ഇരയെ കണ്ട പോലെ അവറ്റകൾ അയാളുടെ നേർക്ക് കുതിച്ചു. മുഖം , കാൽ , തല തുടങ്ങിയ ഭാഗത്തു എല്ലാം വന്യമായ ആക്രോശത്തോടെ അവ കടിച്ചു.  ആക്രമണം തടുക്കുവാൻ അയാൾ ശ്രമിച്ചു എങ്കിലും നായ്ക്കൾ കൂട്ടം ചേർന്ന് ശരീരമാസകലം കടിച്ചു പറിച്ചുകൊണ്ടേ ഇരുന്നു. അയാളുടെ നിലവിളി നായയുടെ കുരയാൽ മുങ്ങി പോയി. 

വേദനകൊണ്ടു അയാൾ പിടഞ്ഞു. കടിയേറ്റ അയാളുടെ എല്ലുകൾ പുറത്തേക്കു തള്ളി. മുക്ക് അവ കടിച്ചെടുത്തു . തുടയിലും , കഴുത്തിലും , കൈകളിലും നിന്ന് എല്ലാം മാംസം വിട്ടിറിങ്ങി .   അയാളുടെ നിലവിളി അപ്പോഴും അവിടെ മുഴുങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.  

2017, നവംബർ 23, വ്യാഴാഴ്‌ച

അയ്യൻ



അയ്യനാകും ഭഗവാനേ കാണുവാനായി എൻ മനം
വൃശ്ചികത്തിൻ പുലരിയിൽ കുളി കഴിഞ്ഞെത്തി   (൨)

കണ്ടുവോ എൻ അയ്യനെ , ഈ ജഗത്തിൻ നാഥനെ
സർവ മോക്ഷ ദായകനാം ഈശനാം ആയ്യൻ
കേരളക്കര വാണിടുന്ന  തമ്പുരാനയ്യൻ


മണ്ഡലത്തിൻ കുളിരുമായി ,   മാലയിട്ട മനസുമായി
കാടു താണ്ടി ,  മലകൾ കയറി ഭക്തർ ചേരുന്നു    (൨)
കാനനം  പുംകാവനം ,  മോദമേകും ഈ  പഥം (൨)
പാപ മോചന മന്ത്രമൊന്നെ ശരണമയ്യപ്പാ   .......
ശരണമയ്യപ്പാ  സ്വാമി ശരണമയ്യപ്പാ

പമ്പയിൽ നീരാടിയോ , പാപ ലഗ്നം നീക്കിയോ
ശംഭു തനയൻ സോദരന്നു    കേരമർപ്പിച്ചോ   (൨)
പുണ്യപാപം ഇരുമുടി, ഉരുകുമുള്ളം  നെയ്ത്തിരി  (൨)
ശാപ മോക്ഷ ദായകനെ ശരണമയ്യപ്പാ ......
ശരണമയ്യപ്പാ  സ്വാമി ശരണമയ്യപ്പാ


ഉരക്കുഴിയിൽ  തീർത്ഥമാടി , ശുദ്ധമാനസ വൃന്ദമോടെ
തത്വമസി മന്ത്രമിവിടെ അലയടിക്കുന്നു    (൨)
മോക്ഷകരമീ   ദർശനം ,  ശരണഘോഷ മന്ത്രണം   (൨)
എൻ മനസും  ഏറ്റു  പാടി  ശരണമയ്യപ്പാ   .......
ശരണമയ്യപ്പാ  സ്വാമി ശരണമയ്യപ്പാ







2017, നവംബർ 13, തിങ്കളാഴ്‌ച

ഒരു പെണ്ണ് കാണൽ




വിവാഹം കഴിക്കണം എന്ന് നിശ്ചയിച്ചു തന്നെയാണ് ഇത്തവണ നാട്ടിലേക്കു വിമാനം കയറിയത്. വയസ്സ് മുപ്പത്തിരണ്ട് കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു . ഇതിനിടയിൽ പല പല ജോലികൾ .   ഓഫീസ് ബോയ്‌  ആയും , ഡ്രൈവർ ആയും, ആശാരിയും , പ്ലംമ്പറും  ആയി ഒക്കെ വേഷം കെട്ടി.  അവസാനം ഗൾഫിലേക്ക് ഒരു വിസ കിട്ടി.  ഇപ്പോൾ ഇവിടെ റാസൽഖൈമയിൽ . അത്യാവശം കഴിഞ്ഞുകുടുവാനുള്ളത്   വർക്ക്ഷോപ്പിൽ നിന്നും കിട്ടും . അതിനുള്ള കുലിയും അർബാബ് തരുന്നുണ്ട്.  കുടെ പഠിച്ചവർ എല്ലാം പെണ്ണ് കെട്ടി.    ഇനിയും താമസിച്ചാൽ ...

വടക്കേലെ വിലാസിനിചേച്ചി പറഞ്ഞിട്ടാണ് ഈ ആലോചന വന്നത് . കുട്ടിയുടെ ഫോട്ടോ കണ്ടത് നാട്ടിൽ വന്നിട്ടാണ് . കാണാൻ തിരക്കേടില്ല. പ്രീഡിഗ്രി വരെ പഠിച്ചിട്ടുണ്ട് . ഇപ്പോൾ ടൌണിലെ ഒരു തുണി  കടയിൽ സേൽസ് ഗേൾ  ആയി  നിൽക്കുന്നു . അത്രയും വിവരം ചേച്ചി പറഞ്ഞു.

വൈകുനേരത്തോടുകൂടി അവരുടെ വീട്ടിൽ എത്തി.  അച്ഛനും ,  ബിജുവും പിന്നെ ഞാനും. ബിജു എന്റെ കുടെ സ്കുൾ തൊട്ട് ഒരുമിച്ചു പഠിച്ചതാ . ഇപ്പം അവൻ ടൌണിൽ ഒരു ചെരുപ്പ് കട നടത്തുന്നു. ഇടവഴിയിയിലുടെ  അല്പം നടക്കണം . ഓട്ടോ അവിടെ വരെ പോകില്ല . ഇടവഴിയിലുടെ നടക്കുമ്പോൾ ഒരു കമ്പി വളച്ചു , വട്ട് ഒടിച്ചുവരുന്ന  ഒരു പയ്യനെ കണ്ടു . അവനാണ് വീട് പറഞ്ഞു തന്നത്.   അച്ഛന് ആ ചുറ്റുപാടുകൾ  അത്ര പിടിച്ചില്ല എന്ന് തോന്നി.

ബേക്കറിയിൽ നിന്നുമുള്ള പലഹാരങ്ങൾ നിറച്ച പത്രങ്ങൾ  ആരോ മുന്നിൽ  കൊണ്ട് വച്ചു .  ഒരു ലഡ്ഡു എടുത്തു വായിലിട്ടു നുണയവെ പെൺകുട്ടിയുടെ അച്ഛൻ ചോദിച്ചു .

"എങ്ങനെയുണ്ട് മോന്റെ ജോലി ഒക്കെ . "

  വായിലെ ലഡ്ഡു മിഴുങ്ങികൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു കുഴപ്പം ഇല്ല.  ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി ഒരു പെണ്ണ് കാണൽ . വീണ്ടും നിശബ്ദത .  അല്പം കഴിഞ്ഞു അങ്ങേര് വീണ്ടും ചോദിച്ചു

"അവിടെ താമസോം ഒക്കെ?

"അതിനുള്ള സൗകര്യം ഒക്കെ അവനുണ്ട് . " അച്ഛനാണ് മറുപടി പറഞ്ഞത് . അവനു അവിടെ ഒരു വർക്ക്‌ഷോപ്പ്  ഉണ്ട് .

ഞാൻ ഇടയിൽ കയറി പറഞ്ഞു . "എന്റെ   വർക്ക്‌ ഷോപ്പ്  അല്ല "

എന്നെ രൂക്ഷമായി ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് അച്ഛൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു .

"അവന്റെ പോലെ തന്നെയാ . അറബിക്ക് അത്ര കാര്യമാ അവനെ

ഇപ്പ  തന്നെ രണ്ടു മാസത്തെ അവധിയാ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന . അവനില്ലെങ്കിൽ അറബി  വർക്ക്ഷോപ്പ് അടച്ചിടും . "  അറബിക്ക് ഒരു പാട് ബിസിനസ് ഉണ്ട് .  അങ്ങേരു ഇങ്ങോട്ടേക്കു ഒന്നും വരികയില്ല . അതുകൊണ്ട്  വർക്ക്‌ഷോപ്പ്  നോക്കി നോക്കി നടത്തുന്നത് അവനാ "

 അച്ഛൻ വലിയ കേമത്തതോടെ പറഞ്ഞു .

ഫാനിന്റെ  കാറ്റിലും ഞാൻ വിയർത്തു .    അച്ഛൻ അങ്ങേനയാ തുടങ്ങിയാൽ നിറുത്തുകയില്ല . അങ്ങനെ അന്തോം , കുന്തോം  ഇല്ലാതെ പറഞ്ഞു കൊണ്ടേ ഇരിക്കും . അച്ഛന്റെ ബടായി കേട്ട് ഞാൻ ശരിക്കും  ചുളി,   സുരാജു  വെഞ്ഞാറമുടൂ   പറയും പോലെ 'എന്തര്  ഡേ ' എന്ന ഭാവത്തിൽ ബിജുവും എന്നെ ഒന്ന്  നോക്കി .

കുറച്ചു മിക്സ്ചർ എടുത്തു വായിലേക്ക് ഇട്ടു . പിന്നെ ചവച്ചു കൊണ്ട്  അച്ഛൻ പറഞ്ഞു "എരിവു തീരെ പോരാ "  പിന്നെ ചിറി തുടച്ചു കൊണ്ട് അച്ഛൻ പതിയെ  കാര്യത്തിലേക്ക് കടന്നു.

"ഇവന്റെ മുത്തത്‌   ഇന്നോ നാളെയോ എന്ന് പറഞ്ഞു നിറവയറുമായി ഇരിക്കുകയാ . അല്ലേല്ലും ആദ്യ പ്രസവം പെൺവീട്ടുകാരുടെ അവകാശം ആണല്ലോ , അതെല്ലേ അതിന്റെ ഒരു രീതി. "  അച്ഛൻ ഒന്ന് നിറുത്തിയ ശേഷം വീണ്ടും തുടർന്നു .

"അവളുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞ വർഷം ആയിരുന്നു.  അന്ന് അവനു വരാൻ പറ്റിയില്ല . പക്ഷെ മുപ്പത്തഞ്ചു  പവനും ,  ഒന്നര  ലക്ഷം രൂപയും  ഞങ്ങൾ കൊടുത്തു . അത് കുടുതൽ ഒന്നുമല്ല  ഗോപനു സർക്കാര്  ജോലിയാ . അവൻ KSRTC  യിലെ ഡ്രൈവറാ ..."   അതും കഴിഞ്ഞു ഒരു മഹാകാര്യം പറഞ്ഞപോലെ പുള്ളികാരൻ എന്നെ ഒന്ന് നോക്കി. അത്രയെങ്കിലും ഇവനും വേണമല്ലോ .

 ഞാൻ  പെൺകുട്ടിയുടെ അച്ഛന്റെ നോക്കി.  അങ്ങേരു ആകെ പരിഭ്രമിച്ച പോലെ തോന്നി. അയാൾ തോളത്തു കിടന്ന  തോർത്ത്‌ എടുത്തു  മുഖത്ത്മു പറ്റിയ വിയർപ്പിൻ കണികകൾ തുടച്ചു കളഞ്ഞു


അച്ഛൻ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ് . പെങ്ങളെ  സ്ത്രീധനം കൊടുത്തു തന്നെയാ കെട്ടിച്ച്  അയച്ചത് .  ആ പണം ഉണ്ടാക്കുവാൻ ഒരു പാടു കഷ്ടപെട്ടിട്ടുമുണ്ട് . അതിന്റെ കടം ഇത് വരെ തീർന്നിട്ടുമില്ല.  സ്ത്രീധനത്തിന് താൻ   എതിരായിരുന്നു എങ്കിലും ചേച്ചിയുടെ സങ്കടം ഇനിയും കാണേണ്ടല്ലോ എന്ന് കരുതി. അത് കൊണ്ട്  ആ ആലോചന തന്നെ എങ്ങനെയോക്കെയോ  നടത്തി . ഇതിനും മുന്നേ വന്ന പല ആലോചനകളും മുടങ്ങിയതാ .  ചേച്ചിയുടെ  കണ്ണ് നീര് കണ്ടാൽ തന്റെയും മുഖം വാടും .   അമ്മ മരിച്ചപ്പോൾ അമ്മയുടെ സ്ഥാനത് തന്നെ ആയിരുന്നു ചേച്ചി.  വിസക്കുള്ള  പണം ഉണ്ടാക്കുവാൻ നെട്ടോട്ടം ഓടുമ്പോൾ  ആകെ ഉണ്ടായിരുന്ന മാലയും , വളയും അഴിച്ചു തന്നത് ചേച്ചിയാ . ഏങ്ങനെയെക്കൊയോ ഒരു കര പറ്റി.   അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഇനി ഒരു വിലപേശൽ ഇല്ലാതെ അവര് ചോദിച്ചതിന്  തന്നെ സമ്മതിച്ചു .

 അച്ഛൻ പറഞ്ഞു .."  കുട്ടിയെ വിളിക്കു . "


പെണ്ണിന്റെ അച്ഛന്റെ   മുഖത്ത്  ഒരു വിഷാദഭാവം നിഴലിക്കുന്നുണ്ട് .  അച്ഛൻ  സുചിപ്പിച്ച സ്ത്രീധനതുകയുടെ പ്രശ്നം ആയിരിക്കാം . കാർമേഘം കൊണ്ട് ഇരുൾ മുടിയ അന്തരീക്ഷം  പോലെ.  അത് മറച്ചു പിടിച്ചുകൊണ്ട്  പെൺകുട്ടിയുടെ   അച്ഛൻ അകത്തേക്ക് നോക്കി മകളെ വിളിച്ചു.

കുറച്ചു നേരത്തിനു ശേഷം വാതിൽ പടി കടന്നു കുപ്പി ഗ്ലാസിൽ ആവി പറക്കുന്ന ചായയുമായി അവൾ എത്തി . എന്റെ  മുഖത്തെക്ക്  പോലും ശരിക്ക് ഒന്ന് നോക്കാതെ ചായ തന്ന ശേഷം  അവൾ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.  അച്ഛന്റെ മുഖത്ത്  കണ്ട  അതെ വിഷാദ ഭാവം അവളുടെ മുഖത്തും നിഴലിച്ചുവോ?

ചായ കുടിക്കുന്നതിൻ ഇടയിൽ ബിജു പറഞ്ഞു .
 "അവർക്ക് എന്തെങ്കിലും സം സാരിക്കുവാൻ ഉണ്ടാകും .  അവർ സംസാരിക്കട്ടെ" .

 അച്ഛനും, അവനും , പിന്നെ പെൺകുട്ടിയുടെ അച്ഛനും കുടി ആ ചെറിയ പുരയിടത്തിന്റെ   അളവ് എടുക്കുവാനായി  പുറത്തേക്ക്   പോയി.  അച്ഛന്  ആ വീടും പരിസരവും , വീട്ടുകാരും തീരെ പിടിച്ചിട്ടില്ല എന്ന് മനസ് പറഞ്ഞു.

ആ മുറിയിൽ ഇപ്പോൾ ഞാനും , അവളും മാത്രം.  കുമ്മായം പുശിയിട്ടു വർഷങ്ങൾ ആയി എന്ന് വിളിച്ചറിയിക്കുന്ന ഭിത്തി . ഉഷയുടെ ഫാൻ മുകളിൽ കറങ്ങുന്നുണ്ട് .  ഇരിക്കുവാൻ ആയി  നാലഞ്ച് കസേരയും പിന്നെ രണ്ടു സ്ടുലും ആ മുറിയിൽ ഉണ്ട് . പിന്നെ ചെറിയ ഒരു റ്റീപൊയിയും . അതിൽ കുറച്ചു പലഹാരങ്ങൾ വച്ചിരിക്കുന്നു . ജനലയിലുടെ പുറത്തേക്കു നോക്കുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ നടന്നു വന്ന ഇടവഴി കാണാം. വീടിനോടു ചേർന്ന് നില്കുന്ന പുരയിടത്തിൽ ഒരു മാവ് പുത്തുനിൽക്കുന്നു .

പരിസരം കൊണ്ട് വലിയ സാമ്പത്തിക ഭദ്രത ഒന്നുമില്ലാത്തവർ  ആണെന്നു വിളിച്ചു പറയുന്നു .ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. നാണം കൊണ്ട് ചുവന്നു തുടുക്കേണ്ട  അവളുടെ  മുഖം മരവിച്ചപോലെ . ഒരു പക്ഷെ ഇത് പോലെ എത്രയോ പെണ്ണുകാണൽ അവൾ കണ്ടിട്ടുണ്ടാകാം .


ഞാൻ ഒന്ന് ചുമച്ചു . എനിക്ക് അവളുടെ പേരും, എന്ത് വരെ പഠിച്ചു എന്നും എവിടെ ജോലിക്ക് പോകുന്നു എന്നുള്ള എല്ലാ വിവരവും അറിയാം , പിന്നെയും  ഒരു വിഡ്ഢിയെ പോലെ ഇതേ ചോദ്യം ചോദിക്കേണ്ടേ ആവശ്യം ഉണ്ടോ?

മൌനത്തിനു ഇടവേള വരുത്തികൊണ്ട്   പിന്നെ ചോദിച്ചു

" തനിക്കു എന്നോടു എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കുവാൻ ഉണ്ടോ .. ഇല്ല  എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ തലയാട്ടി .

ഞാൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു ." ഒന്നും ചോദിക്കുവാൻ ഇല്ലേ ".

വീണ്ടും ഞാൻ ചോദിച്ചു .

"എന്നെ ഇഷ്ട പെടാത്തത്തു കൊണ്ടാണോ ഇങ്ങനെ പതിഞ്ഞിരിക്കുനത്  . "

അവൾ പതിയെ മറുപടി പറഞ്ഞു .

"ഏയ്യ്  അതുകൊണ്ടല്ല "

"എന്ന് വച്ചാൽ ഇഷ്ടം ആയി എന്നാണോ"

 ഞാൻ  വിടുവാൻ തെയാർ ആയിരുന്നില്ല.

അവൾ  ഒന്നും മിണ്ടിയില്ലേ .

ധൈര്യതോടെ തന്നെ ഞാൻ പറഞ്ഞു .

 "ഞാൻ കാണുന്ന ആദ്യത്തെ പെൺകുട്ടി താനാ . ഇന്നലെയാ തന്റെ ഫോട്ടോ  കണ്ടത് . എനിക്ക് തന്നെ ഇഷ്ടമായി . ഇനി തനിക്കു എന്നെ  ഇഷ്ടമായില്ല എന്നുണ്ടോ ?"

പതിയെ അവൾ മൊഴിഞ്ഞു .

 "എന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് എന്ത് വില "   നിങ്ങളുടെ അച്ചൻ  പറയുന്നത്  ഞാൻ കേട്ടു . അത്രകൊന്നും  സ്ത്രീധനം തരുവാൻ ഉള്ള സാമ്പത്തികം ഞങ്ങൾക്കില്ല .   ഇവിടെ വന്നു പോയവർക്ക് എല്ലാം വേണ്ടത് പെണ്ണിനെയല്ലല്ലോ" .

"എല്ലാവർക്കും അറിയേണ്ടത് എന്ത് കിട്ടും എന്നല്ലേ .  കന്നുകാലി ചന്തയിൽ പോലും ഇത് പോലെ വില പേശുന്നവർ ഉണ്ടാവില്ല.   പിന്നെ അച്ഛന്റെ കണ്ണുനീര് വീഴ്ത്തിയിട്ട്  എനിക്ക് ഇങ്ങനെ ഒരു കല്യാണം വേണ്ടാ . എനിക്ക് നല്കുവാൻ എന്റെ ഈ മനസും ശരീരവും  മാത്രമേയുള്ളൂ ,  അതല്ലല്ലോ  വരുന്നവർക്ക്  വേണ്ടത് "

അവളുടെ  ശബ്ദം  പതറിയിരുന്നു .  കവിളിലെ ഒലിച്ചു ഇറങ്ങിയ കണ്ണ് നീർ കൈ കൊണ്ട് തുടച്ചു അവൾ തല കുനിച്ചു നിന്നു .

എന്ത് പറയണം എന്നറിയാതെ ഞാൻ  നിന്നു.   ചേച്ചിയുടെ  വിഷമം  കണ്ടിട്ടാകണം  അന്നേ  മനസിൽ ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു . വിവാഹം കഴിക്കുകയാണെങ്കിൽ അത് ഒരു സാധാരണ പെൺകുട്ടിയെ തന്നെ ആയിരിക്കണം എന്ന്. സ്ത്രീധനം ഒന്നുമില്ലാതെ ...


 "ഒരു പക്ഷെ ഇത്രയും കാലം തന്റെ  വിവാഹം നടക്കതിരിന്ന്തു നന്നായി എന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു ."   അങ്ങനെ പറയുവാൻ അല്ല ആഗ്രഹിച്ചത്‌ എങ്കിലും പറഞ്ഞു വന്നപ്പോൾ അങ്ങനെ ആയി പോയി. 

ഞാൻ തുടർന്നു .  അച്ഛൻ പറയും പോലെ അത്ര വലിയ ജോലി ഒന്നുമല്ല എനിക്കവിടെ .  ഒരു വണ്ടി പണിക്കാരൻ . 'മെക്കാനിക് '  .  പക്ഷെ ജീവിക്കു വാൻ ഉള്ളത് കിട്ടും.

പിന്നെ തനിക്കു ഈ വീട്ടിൽ  കിട്ടുന്ന ഒരു  സുരക്ഷിതത്തം  ഉണ്ടല്ലോ അത് ഞാൻ  തനിക്കു  നല്കിയാലോ ?"

അവൾ  എന്റെ മുഖത്തേക്കു നോക്കി .


"എനിക്ക് തന്നെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു .

" പൊന്നും , പണവും നോക്കി ഇനി  വേറെ ആരും തന്നെ  മാറ്റുരക്കേണ്ട.  "


ഇത്രയും പറഞ്ഞു ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.  അച്ഛനും , ബിജുവിനും ഒപ്പം ഇടവഴിയിലുടെ  നടക്കുമ്പോൾ ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ജനൽ പാളിയിലുടെ എന്നെ തന്നെ  നോക്കുന്ന ആ മുഖം. ഞാൻ കണ്ടു. നിറഞ്ഞു ഒഴുകുന്ന കണ്ണുകളുമായി എന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുന്ന അവളുടെ മുഖം.


2017, നവംബർ 3, വെള്ളിയാഴ്‌ച

ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാട്


വാസുവേട്ടന്റെ  മുറുക്കാൻ കടയ്ക്കു സമീപം   എത്തിയപ്പോൾ അവർ വണ്ടി നിറുത്തി.  ഇടത്തോട്ടും , വലത്തോടുമായി    തിരിയുന്ന വീഥി. റോഡ് എന്ന് പറയുവാൻ കഴിയില്ല. സൂക്ഷിച്ചു   നോക്കിയാൽ  പണ്ടെങ്ങോ ടാർ ചെയ്തു എന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന കറുപ്പ്  നിറത്തിൻ അവശിഷ്ടം മാത്രം.  മഴക്കാലമാകാത്തതു ഭാഗ്യം നടുവിൽ തന്നെ വലിയ ഒരു കുഴി.,ചുറ്റിനും അതുപോലെ സമാനമായ അനേകം കുഴികളും , പൊട്ടി പൊളിഞ്ഞ റോഡിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങളും കാണാം . കാറിൽ പോകുന്ന ആരോ ഒരാൾ എറിഞ്ഞ മാലിന്യപൊതി നടുറോഡിൽ അരികെ കാണാം . ഇനി എങ്ങോട്ടു പൊകണം .     ചോദ്യ ചിഹ്നം പോലെ കൊരുത്തി നിൽക്കുന്ന ഇടവഴിയിലൂടെ പോകണമോ അതോ ഇനിയും മുന്നോട്ടു തന്നെ പോകണമോ. റോഡിൽ എങ്ങും ആരെയും കാണുവാൻ പോലും കഴിയുന്നില്ല. വല്ലാത്ത  ഒരു മൂകത  തളം കെട്ടി നിൽക്കുന്നു .കാറിൽ നിന്ന് വന്ന ആൾ  ഇറങ്ങി വാസുവേട്ടന്റെ കടയുടെ മുന്നിൽ എത്തി.   ചെറിയ ഒരു പെട്ടി കട. പഴുത്ത പാളയൻകുടം പഴക്കുല  മുമ്പിലത്തെ കമ്പിയിൽ തൂക്കിയിട്ടിട്ടുണ്ട് . മനോരമ വരികയും,   അർത്ഥ നഗ്ന മേനി കാണിച്ച പ്രശസ്ത തെന്നിന്ത്യൻ നായികയുടെ ചിത്രം പതിപ്പിച്ച സിനിമ വരികയും വരി വരിയായി തൂക്കി ഇട്ടിരിക്കുന്നു . ചെറിയ കടയാണെങ്കിലും അത്യാവശം വേണ്ട  സാധനങ്ങൾ എല്ലാം ആ  കടയിൽ ഉണ്ട്. സോപ്പ്, ചീപ് , ബ്രെഡ് , പാൽ , മുട്ട , ചായ പൊട്ടി, സർഫ് , ചൂൽ  , ഹാർപിക്  ഇങ്ങനെയുള്ള എല്ലാം ആ പലചരക്കുകടയിൽ ലഭ്യമാകും .

കാറിൽ നിന്നിറങ്ങിയ ആൾ വാസുവേട്ടനോടായി ചോദിച്ചു , "ഇന്നലെ മരിച്ച ആ സുമിത്തിന്റെ  വീട് എവിടെയാ ?  "     വഴി ചോദിച്ചു മനസിലാക്കിയ  ശേഷം അയാൾ ആ വഴിയേ കാർ  ഓടിച്ചു പോയി.

സാധനം വാങ്ങാൻ വന്ന കുമാരനോടായി വാസുവേട്ടൻ പറഞ്ഞു.  ഏതോ ചാനിലിൽ  നിന്നാണ് എന്ന് തോന്നുന്നു .  ക്യാമറയും തൂക്കിയുള്ള ആ പെണ്ണിന്റെ ഇരിപ്പു കാറിൽ  കണ്ടില്ലേ?  വരവ് കണ്ടാൽ അറിയാം.  ഇതിപ്പോൾ നാലാമത്തെ കൂട്ടരാ  ആ വീട് അന്വേഷിച്ചു  വരുന്നത് .  ഇനി ഒന്ന്  കച്ചവടം കൊഴുക്കും ." വാസുവേട്ടൻ ഉഷാർ ആയതു പോലെ തോന്നി.

പുഷ്പചക്രം അർപ്പിക്കുവാനും , അനുശോചനം അറിയിക്കുവാനുമായി അനേകം ആളുകൾ  ആ വീട്ടിൽ വന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു.  മുറിയിൽ വെള്ള തുണിയിൽ മുടി അവന്റെ ശവശരീരം . വെള്ള തുണിയിൽ രക്തക്കറ പടർന്നിരിക്കുന്നു . പൊട്ടിപൊളിഞ്ഞ തറയിൽ ആണ് ആ മൃതദേഹം കിടത്തിയിരുന്നത് . രണ്ടുമുറിയുള്ള ആ വീട്ടിൽ അതിൽ കുടുതൽ ആഡംബരം പ്രതീക്ഷിക്കുവാൻ കഴിയില്ലല്ലോ .ഒരു വെള്ള തുണി കെട്ടു  കൊണ്ട് തലയും , താടിയും കെട്ടി വച്ചിരിക്കുന്നു .  വെട്ടും , കുത്തും കൊണ്ട് വികൃതമായ മുഖം. ആരോ പറയുന്ന കേൾക്കാമായിരുന്നു കൈയും , ഉടലും എല്ലാം വെട്ടി മാറ്റിയ നിലയിൽ ആയിരുന്നു എന്ന്.  നെൽ മണികൾ തീർത്ത ദീർഘ വൃത്താകൃതിയിൽ  ഉള്ള കളത്തിൽ ആണ് അവനെ കിടത്തിയിരിക്കുന്നത്. തല  ഭാഗത്തായി ഒരു എണ്ണ വിളക്ക് കത്തിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്നു .     ആരൊക്കെയോ ഇരുവശത്തുമായി ചമ്രം പടിഞ്ഞും , ഭിത്തിയോട് ചാരിയും ഇരിക്കുന്നു. ഒരു കോണിലായി സുമിത്തിന്റെ 'അമ്മ ആരുടെയോ മടിയിൽ കിടന്നു  എന്തോ പുലമ്പി കരയുന്നു. അവർ സ്വബോധത്തിൽ അല്ല എന്ന് തോന്നി. ഇടയ്ക്കിടെ മോഹാലസ്യപെടുകയും , പിന്നെബോധം വരുമ്പോൾ കണ്ണീർ വാർത്തു ഉച്ചത്തിൽ  വീണ്ടും കരയുകയും ചെയുന്നു .  അവരുടെ അരികിലായി സുമിത്തിന്റെ  അനുജത്തി  സുമിതിയും ഇരിപ്പുണ്ട് .  കരഞ്ഞു , കലങ്ങിയ കണ്ണുകളുംമായ അവരെ എങ്ങനെ ആശ്വസിപ്പിക്കും എന്നറിയാതെ  ഉഴലുന്നു ബന്ധുക്കൾ  .

പതിനാലു വർഷങ്ങൾക്കു  മുമ്പ്  ഇതേ സംഘത്തിലെ ആക്രമികൾ കൊലപ്പെടുത്തിയ  കിനാശേരിയിലെ സ്വകാര്യ ബസ് ഡ്രൈവർ സുകുമാരന്റ്റെ   ഏക മകനെയാണ് പിണറായിയിൽ വച്ച്  അക്രമികൾ കുത്തി കൊലപ്പെടുത്തിയിരുന്നത് .  രാവിലെ ബസ് കാത്തു നിൽകുമ്പോൾ ആയിരുന്നു  ബൈക്കിൽ എത്തിയ  അക്രമിസംഘം വടിവാൾ കൊണ്ട് കഴുത്തിന് വെട്ടി സുമിത്തിനെ മൃഗീയമായി കൊലചെയ്തത്.  അവന്റെ പന്ത്രണടാം വയസിൽ ഇതേ പാർട്ടിയുടെ ഗുണ്ടകളാൽ അറുകൊല ചെയ്യപ്പെട്ട പിതാവിന്റെ ചിതയ്ക്ക് തീക്കൊളുത്തേണ്ടിവന്ന മകനാണ് സുമിത്ത്. 

അച്ഛന്റെ വീട് കിനാശേരിയിലായിരുന്നെങ്കിലും അമ്മവീടായ പിണറായിയിലുള്ള  വീട്ടിലാണ് അമ്മ സരോജിനിയും,   സഹോദരി സുമിതിയോടുമൊപ്പം അവൻ താമസിച്ചിരുന്നത്. അകാലത്തില്‍ പിതാവിനെ നഷ്ടപ്പെട്ട പന്ത്രണ്ടുകാരനായ മകന് അമ്മയുടെയും സഹോദരിയുടെയും സംരക്ഷണം ഏറ്റെടുക്കേണ്ടിവന്നതിനാലാണ് ഡ്രൈവിംഗ് പഠിക്കുകയും അച്ഛന്റെ വഴിയെ ഡ്രൈവറായി ജോലി ചെയ്യാന്‍ തീരുമാനിച്ചതും.

അമ്മയുടെയും സഹോദരിയുടെയും ഏക ആശ്രയമായിരുന്നു അവൻ. കൊലചെയ്യപ്പെട്ട അച്ഛന്റെ ആശയത്തില്‍ അടിയുറച്ച് വിശ്വസിച്ചു എന്നല്ലാതെ ഒരു പെറ്റിക്കേസുപോലും ഈ ചെറുപ്പക്കാരന്റെ പേരിലില്ല. എന്നിട്ടും മന്ത്രിയുടെ  തന്നെ സ്വന്തം  മണ്ഡലവും , പാര്‍ട്ടിയുടെ കോട്ടയെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന പിണറായിയില്‍ പല ഭീഷണികളും നേരിട്ടാണ് ആ കുടുംമ്പം അതുവരെ കഴിഞ്ഞത്. എതിർ അനുഭാവിയെപ്പോലും ജീവിക്കാനനുവദിക്കില്ലെന്ന പാർട്ടി മാടമ്പി തിട്ടൂരത്തിന് മുന്നില്‍ മുട്ടുമടക്കാതെ അധ്വാനിച്ച് അമ്മയേയും സഹോദരിയേയും പോറ്റുകയായിരുന്നു സുമിത്ത്‌.

ഇത് തന്നെയാണ്  അസഹിഷ്ണുതക്ക് കാരണവും. നേരത്തേ പലതവണ ഈ വീടിന് നേരെ പാർട്ടിക്കാർ , അല്ലെങ്കിൽ പാർട്ടി തീറ്റി പോറ്റുന്ന  ഗുണ്ടകൾ അക്രമങ്ങള്‍ അഴിച്ചുവിട്ടിരുന്നു. എന്നാല്‍ പിതാവിന്റെ തന്റേടം തനിക്കുമുണ്ടെന്ന ആത്മവിശ്വാസം മാത്രം കൈമുതലാക്കി പിന്‍തിരിഞ്ഞോടാത്ത സുമിത്തിനെ അറിയാവുന്നവര്‍ക്കെല്ലാം 
അവൻ പ്രിയപ്പെട്ടവനായിരുന്നു.സ്വന്തം ബാധ്യത വ്യക്തമായറിയാവുന്ന സുമിത്തിന് സംഘടനാ പ്രവര്‍ത്തനം നടത്താന്‍ സമയം ലഭിച്ചിരുന്നില്ല. അവരുടെ  ഒരു പ്രവർത്തകൻ കഴിഞ്ഞ ദിവസം കൊല്ലപ്പെട്ടതിനാൽ അതിനുള്ള മറുപടിയായിരുന്നു ഈ ആരും കൊല.  ഇതിലൊന്നും യാതൊരു ബന്ധവും ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ടാണ് സുമിത് ഏകനായി അവന്റെ ഗർഭിണിയായ സഹോദരിക്ക് വേണ്ടി മരുന്ന് മേടിക്കുവാനായി പോയത്. ബസ്‌സ്റ്റോപ്പില്‍ ബസ് കാത്ത് നിന്നത്.  എന്നാല്‍ നേരത്തെ തന്നെ പാർട്ടി  നേതൃത്വം ഗൂഢാലോചന നടത്തിയ കൊലപാതകം യാതൊരു പാളിച്ചയുമില്ലാതെ അവര്‍ക്ക് നടപ്പിലാക്കാനും കഴിഞ്ഞു. പതിനാല് വര്‍ഷം മുമ്പ് ഭര്‍ത്താവിനെയും ഇപ്പോള്‍ മകനെയും വെട്ടിക്കൊലപ്പെടുത്തിയ പാർട്ടിയുടെ  കാടത്തത്തിന് മുന്നില്‍ ആർക്ക് എന്ത് സമാധാനമാണ് ആ അമ്മയുടെ മുന്നിൽ നിരത്തുവാൻ കഴിയുക. ആർക്കാണ് അവരെ ഒന്ന് ആശ്വസിപ്പിക്കുവാൻ കഴിയുക. "എന്നെയും കുടി  കൊല്ലുവാൻ പാടില്ലായിരുന്നോ"  എന്നുള്ള ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം നൽകേണ്ടവർ ആരാണ്?

ഇവിടെ നഷ്ടം കുടുംബത്തിന് മാത്രമാണ് .ചത്തവനും , അവന്റെ കുടുംബത്തിനും മാത്രം. വേണമെങ്കിൽ പാർട്ടിക്ക് പറയാം രക്തസാക്ഷി എന്ന്. ബാക്കിയുള്ളവർക്കെല്ലാം ആഘോഷമാണ് . അവർക്കു ഒന്നും നഷ്ടപെട്ടിട്ടില്ലല്ലോ,  ഒരു കൊലപാതകവും ന്യായീകരിക്കുവാൻ കഴിയുന്നതല്ല. അത് ഏതു പാർട്ടിയുടെ ആയാലും. ഇങ്ങനെയുള്ള സന്ദർഭങ്ങളിൽ എങ്കിലും ജനങ്ങൾ ഒരുമിച്ചു നിൽകേണ്ടതല്ലേ . ഇതുപോലെയുള്ള സംഭവങ്ങൾ  മലയാളിയുടെ മനസിൽ ഉളവാകുന്ന  ചിന്തകൾ  ഇനിയും ഇതാവർത്തിക്കട്ടെ  എന്നല്ലേ? ഇത് പോലെയുള്ള കൊലപാതകങ്ങങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നാൽ അല്ലെ  നമുക്ക് ഹർത്താൽ പൊടി പൊടിക്കുവാൻ പറ്റുകയുള്ളൂ  ഗുണ്ടകളും , കൊട്ടേഷൻ സംഘങ്ങളും  രാഷ്ട്രീയ നപുംസകങ്ങളും  നീണാൾ വാഴട്ടെ. 
ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാടെന്ന പേരിൽ മലയാളിക്ക് ഇനിയും അഭിമാനിക്കുവാൻ രക്തസാക്ഷികളും അതേറ്റുടുക്കുവാൻ രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾക്കും ഭാഗ്യം ഉണ്ടാവട്ടെ.